Izvor: Deutsche Welle
Vojnici Republike Srpske iz autobusa za Priboj izveli su Bošnjake i uveli ih kamion kojim su ih prevezli u Višegrad. Bošnjaci su tamo brutalno zlostavljani, a zatim su odvedeni na obalu reke Drine gde su streljani.
Autobus je 22. oktobra 1992. u selu Mioče u blizini Ruda zaustavila grupa vojnika Vojske Republike Srpske sa Milanom Lukićem na čelu.
Godišnjica otmice i ubistva 16 Bošnjaka iz Sjeverina navršava se danas, a njihovi posmrtni ostaci nisu pronađeni ni 16 godina posle otmice.
Jedan počinilac u bekstvu, ostalima suđeno
Fond za humanitarno pravo (FHP) podsetio je da je u julu 2005. godine Okružni sud u Beogradu osudio Milana Lukića, Olivera Krsmanovića, Dragutina Dragićevića i Đorđa Ševića zbog ratnog zločina protiv civilnog stanovništva i izrekao im višegodišnje kazne zatvora.
Vrhovni sud Srbije je u aprilu 2006. godine potvrdio presudu. Optuženi Krsmanović je i dalje u bekstvu, dok se Lukiću pred Haškim tribunalom sudi za zločine počinjene u Bosni i Hercegovini.
Srbija – prozvana, ali „nema kategoriju“ za ove žrtve
FHP je kritikovao Srbiju što ne učestvuje u obeležavanju dana stradanja sjeverinskih Bošnjaka, “niti je spremna da porodicama žrtava dodeli novčano obeštećenje za patnje kroz koje prolaze svih ovih godine”.
Ta NVO je pozvala vladu da istraži i javno saopšti lokaciju na kojoj su skriveni posmrtni ostaci sjeverinskih Bošnjaka i da prema porodicama ubijenih pokaže poštovanje izgradnjom spomenika.
Prema Zakonu o civilnim invalidima rata, porodice stradalih sjeverinskih Bošnjaka ne spadaju u kategoriju primalaca državne pomoći jer nisu stradali “od strane neprijatelja za vreme rata, izvođenja ratnih operacija, od zaostalog ratnog materijala ili neprijateljskih diverzantskih, odnosno terorističkih akcija”.
Fond je zbog toga u junu 2007. u ime članova porodica žrtava podneo tužbu protiv Republike Srbije za naknadu štete, a do danas je sud saslušao dva svedoka.
